เกน
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เกน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | geen |
| ราชบัณฑิตยสภา | ken | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /keːn˧/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | เกณฑ์ | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ยืมมาจากชวา kèn (“บรรดาศักดิ์โบราณสำหรับขุนนางชายหญิง”)[1][2]
คำนาม
[แก้ไข]เกน
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]เกน
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]อ้างอิง
[แก้ไข]ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /keːn˧˧/
คำกริยา
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/eːn
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาชวา
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาชวา
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่ใช้ในบทร้อยกรอง
- รูปผันภาษาไทย
- รูปนามภาษาไทย
- รูปเลิกใช้ภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำสกรรมกริยาภาษาคำเมือง