เพิ่น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

คำสรรพนาม[แก้ไข]

เพิ่น (ออกเสียง"เปิ้น")

  1. เขา, ท่าน เช่น เปิ้นว่าจะไปดียะจ๊ะอั้น (เขาว่าอย่าทำอย่างนั้น)
  2. ฉัน เช่น จะไปกับเปิ้นก่? (จะไปกับฉันไหม?)

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำสรรพนาม[แก้ไข]

เพิ่น

  1. เขา, ท่าน
  2. บุคคลอื่น (ที่ไม่ใช่ตัวเรา)