เฟื้อง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨼᩮᩬᩥ᩶ᨦ (เฟอิ้ง), เขิน ᨼᩮᩨ᩠᩶ᨦ (เฟื้ง), อีสาน เฟื้อง, ลาว ເຟື້ອງ (เฟื้อง); อาจร่วมเชื้อสายกับจ้วงแบบจั่วเจียง pwengx
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เฟื้อง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | fʉ́ʉang |
| ราชบัณฑิตยสภา | fueang | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /fɯa̯ŋ˦˥/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]เฟื้อง
ลูกคำ
[แก้ไข]ภาษาอีสาน
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับไทย เฟื้อง, คำเมือง ᨼᩮᩬᩥ᩶ᨦ (เฟอิ้ง), เขิน ᨼᩮᩨ᩠᩶ᨦ (เฟื้ง), ลาว ເຟື້ອງ (เฟื้อง); อาจร่วมเชื้อสายกับจ้วงแบบจั่วเจียง pwengx
การออกเสียง
[แก้ไข]- (ขอนแก่น) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /fɯaŋ˨˧˩/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: เฟื่องกลาง-ตก (ประมาณ)
คำนาม
[แก้ไข]เฟื้อง