เฟือง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เฟือง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfʉʉang
ราชบัณฑิตยสภาfueang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/fɯa̯ŋ˧/()

คำนาม[แก้ไข]

เฟือง

  1. มะเฟือง
  2. พู, เหลี่ยม
    เฟืองมะยม
  3. ล้อที่มีฟันเพื่อให้ประสานกับฟันของล้อตัวอื่นเป็นต้น

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *wɯǝŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ฟาง, ภาษาคำเมือง ᨼᩣ᩠ᨦ (ฟาง), ภาษาลาว ເຟືອງ (เฟือง), ภาษาไทใหญ่ ၽိူင်း (เผิ๊ง) หรือ ၾိူင်း (เฝิ๊ง), ภาษาอาหม 𑜇𑜢𑜤𑜂𑜫 (ผึง์), ภาษาปู้อี feangz

คำนาม[แก้ไข]

เฟือง

  1. ฟาง