ฟัน
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รูปแบบอื่น
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ฟัน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | fan |
| ราชบัณฑิตยสภา | fan | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /fan˧/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *vanᴬ (“ฟาดด้วยของมีคม”), จากไทดั้งเดิม *walᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ຟັນ (ฟัน), ไทใหญ่ ၽၼ်း (ผั๊น) หรือ ၾၼ်း (ฝั๊น), พ่าเก ၸ︀ꩫ︀် (ผน์), อาหม 𑜇𑜃𑜫 (ผน์) หรือ 𑜇𑜞𑜃𑜫 (ผฺรน์), แสก วั๋น, จ้วง faenz, จ้วงแบบจั่วเจียง faenz
คำกริยา
[แก้ไข]ฟัน (คำอาการนาม การฟัน)
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *vanᴬ (“กระดูกในปาก”), จากไทดั้งเดิม *wanᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨼᩢ᩠ᨶ (ฟัน), อาหม 𑜇𑜝𑜃𑜫 (ผฺลน์), จ้วง faenz, ปู้อี fanz
คำนาม
[แก้ไข]ฟัน (คำลักษณนาม ซี่)
- กระดูกเป็นซี่ ๆ อยู่ในปากสำหรับกัด ฉีกเคี้ยวอาหาร
- (ในเชิงเปรียบเทียบ) สิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
- ฟันเลื่อย
- ฟันจักร
คำพ้องความ
[แก้ไข]- ดูที่ อรรถาภิธาน:ฟัน
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]กระดูกเป็นซี่ ๆ อยู่ในปาก
|
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/an
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- คำสกรรมกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาไทยที่เป็นภาษาปาก
- สแลงภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม ซี่
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- หน้าที่มีคำแปลภาษากะเหรี่ยงปะโอ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาคำตี้
- หน้าที่มีคำแปลภาษาซามีแบบอีนารี
- หน้าที่มีคำแปลภาษาญัฮกุร
- หน้าที่มีคำแปลภาษานุง
- หน้าที่มีคำแปลภาษาปู้อี
- หน้าที่มีคำแปลภาษาลาดัก
- th:เพศ
- th:ฟัน