ฟัน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ฟัน
สัทอักษรสากล /fan˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *walᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຟັນ (ฟัน), ภาษาไทใหญ่ ၽၼ်း (ผั๊น) หรือ ၾၼ်း (ฝั๊น), ภาษาอาหม 𑜇𑜃𑜫 (ผน์) หรือ 𑜇𑜞𑜃𑜫 (ผฺรน์)

คำกริยา[แก้]

ฟัน (คำอาการนาม การฟัน)

  1. เอาของมีคมเช่นดาบฟาดลงไป
  2. โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น
    เอาสันมือฟันอิฐ
  3. (ภาษาปาก) ร่วมเพศ
    อย่ามาคิดจะฟันกันง่าย ๆ

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *wanᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨼᩢ᩠ᨶ (ฟัน), ภาษาอาหม 𑜇𑜝𑜃𑜫 (ผฺลน์), ภาษาจ้วง faenz, ภาษาปู้อี fanz

คำนาม[แก้]

ฟัน (คำลักษณนาม ซี่)

  1. กระดูกเป็นซี่อยู่ในปากสำหรับกัด ฉีกเคี้ยวอาหาร
  2. โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
    ฟันเลื่อย
    ฟันจักร