คม
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | คม | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kom |
| ราชบัณฑิตยสภา | khom | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰom˧/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | คมน์ | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ตัดมาจาก บังคม, จากเขมร បង្គំ (บงฺคํ)
คำกริยา
[แก้ไข]คม
หมายเหตุการใช้
[แก้ไข]ราชาศัพท์ว่า ทรงคม ในความหมายว่า ทรงไหว้
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɣɤmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน คม, ลาว ຄົມ (ค็ม), เขิน ᨤᩫ᩠ᨾ (ฅ็ม), ไทลื้อ ᦆᦳᧄ (ฅุม), ไทใหญ่ ၶူမ်း (ขู๊ม), อาหม 𑜁𑜤𑜪 (ขุํ), แสก กฺั๊ม, จ้วง hoemz (ฮม)
รูปแบบอื่น
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]คม
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]คม (คำอาการนาม ความคม)
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/om
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาเขมร
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาเขมร
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- Pages linking to anchors not found in Appendix:Glossary
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- คำคุณศัพท์ภาษาไทย