คม
ไปยังการนำทาง
ไปยังการค้นหา
ภาษาไทย[แก้ไข]
การออกเสียง[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ | คม | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kom |
ราชบัณฑิตยสภา | khom | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰom˧/(สัมผัส) | |
คำพ้องเสียง | คมน์ |
รากศัพท์ 1[แก้ไข]
ตัดมาจาก บังคม, จากภาษาเขมร បង្គំ (บงฺคํ)
คำกริยา[แก้ไข]
คม
การใช้[แก้ไข]
ราชาศัพท์ว่า ทรงคม ในความหมายว่า ทรงไหว้
รากศัพท์ 2[แก้ไข]
สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ɣɤmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน คม, ภาษาลาว ຄົມ (ค็ม), ภาษาเขิน ᨤᩫ᩠ᨾ (ฅ็ม), ภาษาไทลื้อ ᦆᦳᧄ (ฅุม), ภาษาไทใหญ่ ၶူမ်း (ขู๊ม), ภาษาอาหม 𑜁𑜤𑜪 (ขุํ), ภาษาแสก กฺั๊ม, ภาษาจ้วง hoemz (ฮม)
รูปแบบอื่น[แก้ไข]
- (เลิกใช้) ฅม
คำนาม[แก้ไข]
คม
คำคุณศัพท์[แก้ไข]
คม (คำอาการนาม ความคม)
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/om
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาเขมร
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาเขมร
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- คำคุณศัพท์ภาษาไทย