คม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkom
ราชบัณฑิตยสภาkhom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰom˧/
คำพ้องเสียงคมน์

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ตัดมาจาก บังคม, จากภาษาเขมร បង្គំ (บงฺคํ)

คำกริยา[แก้ไข]

คม

  1. ไหว้
การใช้[แก้ไข]

ราชาศัพท์ว่า ทรงคม ในความหมายว่า ทรงไหว้

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɣɤmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຄົມ (ค็ม), ภาษาไทใหญ่ ၶူမ်း (ขู๊ม), ภาษาอาหม 𑜁𑜤𑜪 (ขุํ), ภาษาแสก กฺั๊ม ,ภาษาจ้วงใต้ hoemz

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

  • (เลิกใช้) ฅม

คำนาม[แก้ไข]

คม

  1. ส่วนบางมากจนสามารถบาดได้
    คมมีด
    คมดาบ
    คมหญ้า

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

คม (คำอาการนาม ความคม)

  1. ไม่ทื่อ
    มีดคม
  2. บาดได้
    ป่านคม
  3. เฉียบแหลม
    ปัญญาคม
  4. ชัดเจน
    ภาพคม
    เส้นคม
  5. โดยปริยายใช้สำหรับตาและปากซึ่งมีลักษณะอย่างของที่คมอาจบาดหรือแทงใจได้