คม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ คม
สัทอักษรสากล /kʰom˧/
คำพ้องเสียง คมน์

รากศัพท์ 1[แก้]

ตัดมาจาก บังคม, จากภาษาเขมร បង្គំ (บงฺคํ)

คำกริยา[แก้]

คม

  1. ไหว้
การใช้[แก้]

ราชาศัพท์ว่า ทรงคม ในความหมายว่า ทรงไหว้

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɣɤmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຄົມ (ค็ม), ภาษาไทใหญ่ ၶူမ်း (ขู๊ม), ภาษาอาหม 𑜁𑜤𑜪 (ขุํ), ภาษาแสก กฺั๊ม

รูปแบบอื่น[แก้]

  • (เลิกใช้) ฅม

คำนาม[แก้]

คม

  1. ส่วนบางมากจนสามารถบาดได้
    คมมีด
    คมดาบ
    คมหญ้า

คำคุณศัพท์[แก้]

คม (คำอาการนาม ความคม)

  1. ไม่ทื่อ
    มีดคม
  2. บาดได้
    ป่านคม
  3. เฉียบแหลม
    ปัญญาคม
  4. ชัดเจน
    ภาพคม
    เส้นคม
  5. โดยปริยายใช้สำหรับตาและปากซึ่งมีลักษณะอย่างของที่คมอาจบาดหรือแทงใจได้