ทื่อ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ทื่อ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtʉ̂ʉ
ราชบัณฑิตยสภาthue
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰɯː˥˩/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ทื่อ (คำอาการนาม ความทื่อ)

  1. ไม่คม (ใช้แก่ของแบนที่มีคมแต่ไม่คม), ดื้อ ก็ว่า
    มีดทื่อ
  2. ไม่เฉียบแหลม, ซื่อ ก็ว่า
    ปัญญาทื่อ

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

ทื่อ (คำอาการนาม ความทื่อ)

  1. ไม่มีลับลมคมใน, ซื่อ ก็ว่า
    พูดทื่อ ๆ
  2. นิ่งเฉยอยู่ไม่กระดุกกระดิกเหมือนสิ่งไม่มีชีวิต, ซื่อ ก็ว่า
    แข็งทื่อ

คำกริยา[แก้ไข]

ทื่อ (คำอาการนาม การทื่อ)

  1. รี่เข้าใส่โดยไม่ระมัดระวัง
    ทื่อเข้าใส่