ดื้อ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ດື້ (ดื้)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ดื้อ | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | dʉ̂ʉ |
ราชบัณฑิตยสภา | due | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /dɯː˥˩/(สัมผัส) |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ดื้อ (คำอาการนาม ความดื้อ)
คำกริยา
[แก้ไข]ดื้อ
- ตรงทื่อ
- ถ้ามันโกรธกูจะกรูเข้าคร่า ถ้ามันด่ากูจะดื้อเข้าเดียง ถ้ามันเถียงกูจะเข้าถอง [1]
- ไม่คม, (ใช้แก่มีด)
อ้างอิง
[แก้ไข]- ↑ มหาเวสสันดรชาดก (แบบเรียน), กัณฑ์ชูชก