ฟืน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *wɯːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຟືນ (ฟืน), ภาษาไทลื้อ ᦝᦹᧃ (ฟืน), ภาษาไทใหญ่ ၽိုၼ်း (ผึ๊น) หรือ ၾိုၼ်း (ฝึ๊น), ภาษาอาหม 𑜇𑜤𑜃𑜫 (ผุน์), ภาษาจ้วง fwnz, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง fwnz; เทียบภาษาเบดั้งเดิม *vəːnᴬ²

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ฟืน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfʉʉn
ราชบัณฑิตยสภาfuen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/fɯːn˧/()

คำนาม[แก้ไข]

ฟืน

  1. ไม้สำหรับใช้เป็นเชื้อไฟ, ลักษณนามเรียกตามลักษณะ เช่น ดุ้น อัน ท่อน ชิ้น

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]