กระดูก

ดูเพิ่ม: กระดก และ กระดิก

ภาษาไทย

กระดูกต้นขา

รากศัพท์

แผลงมาจาก ดูก; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᨯᩪᨠ (กดูก), ลาว ກະດູກ (กะดูก)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		กฺระ-ดูก
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	grà-dùuk
	ราชบัณฑิตยสภา	kra-duk
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kra˨˩.duːk̚˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

กระดูก

1. (กายวิภาคศาสตร์) โครงร่างกายที่มีลักษณะแข็ง, ส่วนใดส่วนหนึ่งของโครงร่างกาย
2. เรียกผลไม้ที่มีเนื้อน้อย

   มะปรางกระดูก

คำแปลภาษาอื่น

โครงร่างกายที่มีลักษณะแข็ง

• กรีก: κόκαλο (el) ช. (kókalo)
• กะดู: maq ku
• กะยาตะวันตก: ꤊꤚꤝꤤ (กรวี)
• กะเหรี่ยง:

  ปะโอ: ဆွတ်

  โปตะวันตก: ဎွံၪ (pweȳ)

  สะกอ: ဃံ (ฆี)

• กาตาลา: os (ca) ช.
• กาโร: greng
• เกาหลี: 뼈 (ko) (ppyeo)

  เกาหลีกลาง: ᄲᅧ〮 (spyé)

• เขมร: ឆ្អឹង (km) (ฉฺอึง)
• เขมรเหนือ: จเอฺิ็ง
• คอร์ซิกา: ossu (co) ช.
• คำตี้: ꩫ︀ုက︀်
• จ้วง: goet, ndok
• จอร์เจีย: ძვალი (ด͜ซฺวฺาลี)
• จีน:

  กวางตุ้ง: 骨 (yue) (gwat¹)

  ดุงกาน: гўдў (กูตู), гўдўзы (กูตูจื), гўдўр (กูตูร)

  หมิ่นตะวันออก: 骨骨 (gáuk-gáuk)

  แคะ: 骨頭, 滑头 (kut-thèu)

  หมิ่นใต้: 滑 (zh-min-nan) (ku̍t), 滑頭 (ku̍t-thâu)

  จีนกลาง: 骨質 (zh) (gǔzhì), 骨頭 (zh) (gǔtou, gútou)

• เช็ก: kost (cs) ญ.
• ซาร์ดิเนีย: ossu ช.
• ซิซิลี: ossu (scn) ช.
• เซอร์โบ-โครเอเชีย:

  ซีริลลิก: кост ญ.

  ละติน: kost (sh) ญ.

• ญี่ปุ่น: 骨 (ja) (ほね, hone)
• ดัตช์: been (nl) ก., bot (nl) ก., knekel ช. , knook ช.
• เดนมาร์ก: knogle (da) ร., ben (da) ก.
• ตากาล็อก: weso, buto (tl)
• ตุรกี: kemik (tr)
• ไทดำ: ꪒꪴꪀ (ดุก)
• ไทลื้อ: ᦡᦳᧅᧈ (ดุ่ก)
• ไทใหญ่: လုပ်ႇ (shn) (ลุ่ป)
• นอร์เวย์:

  บุ๊กมอล: bein (no) ก.

  นือนอสก์: bein (nn) ก.

• บัลแกเรีย: кост (bg) ญ. (kost), ко́кал (bg) ช. (kókal)
• บาลี: อฏฺฐิ ก.
• เบงกอล: হাড় (bn) (หาฬ)
• โปรตุเกส: osso (pt) ช.
• โปแลนด์: kość (pl) ญ.
• ฝรั่งเศส: os (fr) ช.
• พม่า: အရိုး (my) (อโร:)
• ฟินแลนด์: luu (fi)
• ฟีจี: sui
• แฟโร: bein (fo) ก.
• มลายูแบบปัตตานี: تولٍي
• มาเลเซีย: tulang (ms)
• ยูเครน: кі́стка (uk) ญ. (กิซตกา), кість ญ. (กิซตʹ)
• เยอรมัน: Knochen (de) ช., Gebeine (de) ญ. พหู., Bein (de) ก. (ล้าสมัย)
• รัสเซีย: кость (ru) ญ. (โกซตʹ)
• โรมาเนีย: os (ro) ก.
• ละติน: os (la) ก. (โอซ)
• ลาว: ກະດູກ (lo) (กะดูก)
• เลอเวือะ:

  ตะวันออก: ซอัง

• เวเนโต: oso ช.
• เวลส์: asgwrn (cy) ญ.
• เวียดนาม: chất xương (เจิ๊ต เซือง), xương (vi) (เซือง)
• สเปน: hueso (es) ช. (อูเอโซ)
• สโลวัก: kosť (sk) ญ.
• สโลวีเนีย: kọ̑st (sl) ญ.
• สวาฮีลี: mfupa (sw)
• สวีเดน: ben (sv) ก.
• สันสกฤต: अस्थि (sa) ก. (อสฺถิ)
• ไหล: vuuek
• อเวสตะ: 𐬀𐬯𐬙 ก. (อะสต)
• อะตง: kereng
• อังกฤษ: bone (en) (โบน)
• อัมฮารา: አጥንት (เอิท์น์ต์)
• อัสสัม: হাড় (หาฬ)
• อาร์มีเนีย: ոսկոր (hy) (วฺ็อ̂ซก็อ̂ร)
• อิตาลี: osso (it) ช.
• อินโดนีเซีย: tulang (id)
• อีสาน: ดูก
• เอสโตเนีย: luu (et)
• เอสเปรันโต: osto (eo) (โอซโท)
• โอกินาวะ: 骨 (ふに, funi)
• ไอซ์แลนด์: bein (is) ก.
• ไอริช: cnámh ญ.
• ฮังการี: csont (hu)
• ฮินดี: हड्डी (hi) ญ. (หฑฺฑี), अस्थि (hi) ช. (อสฺถิ)

คำคุณศัพท์

กระดูก

1. ตระหนี่, ขี้เหนียวอย่างไม่ยอมให้อะไรแก่ใครง่าย ๆ

   เจ้านายคนนี้กระดูกจริง ๆ ดินสอแท่งเดียวก็ไม่ยอมให้เบิก

คำเกี่ยวข้อง

• กระดูกขัดมัน
• กระดูกเหล็ก
• โกฐกระดูก

อ้างอิง

• ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 3.