เนื้อ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เนื้อ
สัทอักษรสากล /nɯa̯˦˥/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *n.mɤːᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨶᩮᩥ᩶ᩬᩋ (เนิ้ออ), ภาษาลาว ເນຶ້ອ (เนึ้อ), ภาษาไทลื้อ ᦵᦓᦲᧉ (เนี้), ภาษาไทใหญ่ ၼိူဝ်ႉ (เนิ๋ว), ภาษาอาหม 𑜃𑜢𑜤𑜈𑜫 (นึว์), ภาษาจ้วง noh

คำนาม[แก้]

เนื้อ

  1. ส่วนของร่างกายคนและสัตว์อยู่ถัดหนังเข้าไป
  2. เนื้อวัวหรือเนื้อควายที่ใช้เป็นอาหาร
    แกงเนื้อ
  3. สิ่งที่เป็นลักษณะประจำตัวของสิ่งต่าง
    เนื้อไม้
    เนื้อเงิน
    เนื้อทอง
  4. ส่วนที่อยู่ถัดเปลือกของผลไม้ต่าง ๆ
    เนื้อมะม่วง
    เนื้อทุเรียน
  5. สิ่งที่ประกอบกันเป็นตัวอาหาร, คู่กับ น้ำ
    แกงมีแต่น้ำไม่มีเนื้อ
    เอาแต่เนื้อ ๆ
  6. สาระสำคัญ
    เนื้อเรื่อง
  7. คุณสมบัติของเนื้อทองคำและเงินเป็นต้น
    ทองเนื้อเก้า
    เงินเนื้อบริสุทธิ์
  8. (โบราณ) ราคาทองคำเป็นเงินบาทตามคุณภาพของเนื้อทอง เช่น ทองคำหนัก 1 บาท เป็นราคาเงิน 8 บาท เรียกว่า ทองเนื้อแปด, ถ้าเป็นราคาเงิน 9 บาท เรียกว่า ทองเนื้อเก้า หรือ ทองนพคุณเก้าน้ำ
  9. โดยปริยายหมายความว่า ทุนเดิม, เงิน, ทรัพย์
    เข้าเนื้อ
    ชักเนื้อ
    ควักเนื้อตัวเอง
  10. (ภาษาปาก) กัญชา

คำพ้องความหมาย[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

เนื้อ

  1. ชื่อสัตว์ป่าประเภทกวาง