ควาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ɣwaːjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨤ᩠ᩅᩣ᩠ᨿ (ฅวาย), ภาษาอีสาน ควย, ภาษาลาว ຄວາຍ (ควาย), ภาษาไทลื้อ ᦩᦻ (ฅฺวาย), ภาษาไทดำ ꪁꪫꪱꪥ (ก̱วาย), ภาษาไทขาว ꪅꪫꪱꪥ, ภาษาไทแดง ꪃꪫꪱꪥ, ภาษาไทใหญ่ ၵႂၢႆး (กฺว๊าย), ภาษาไทใต้คง ᥑᥣᥭᥰ (ฃ๊าย), ภาษาอาหม 𑜁𑜨𑜩 (ขอ̂ย์) หรือ 𑜁𑜩 (ขย์), ภาษาจ้วง vaiz, ภาษาแสก ว๊าย

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คฺวาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkwaai
ราชบัณฑิตยสภาkhwai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰwaːj˧/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

ควาย (คำลักษณนาม ตัว)

  1. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Bubalus bubalis Linn. ในวงศ์ Bovidae เป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องขนาดใหญ่กีบคู่ ลำตัวสีดำหรือเทา เขาโค้งยาว ไม่ผลัดเขา ที่ใต้คางและหน้าอกมีขนขาวเป็นรูปง่าม ครึ่งล่างของขาทั้งสี่มีขนสีขาวหรือขาวอมเทา
  2. (ภาษาปาก) คนโง่ คนเซ่อ หรือคนตัวใหญ่ แต่ไม่ฉลาด

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ควาย

  1. (ภาษาปาก) โง่
  2. (ภาษาปาก) ใหญ่มาก
    หมีควาย
    กะเทยควาย

คำพ้องความ[แก้ไข]

(สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม): ดูที่ อรรถาภิธาน:ควาย

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ควาย (คำลักษณนาม ตั๋ว)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨤ᩠ᩅᩣ᩠ᨿ (ฅวาย)