ป่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

วิกิพีเดีย มีบทความเกี่ยวกับ:

Wikipedia

ป่า

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *paːᴮ, รากร่วมกับภาษาลาว ປ່າ(ป่า), ภาษาไทลื้อ ᦔᦱᧈ(ป่า)

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย ป่า
สัทอักษรสากล /päː˨˩/

คำนาม[แก้]

ป่า

  1. ที่ที่มีต้นไม้ต่าง ๆ ขึ้นมา, ถ้ามีพรรณไม้ชนิดใดชนิดหนึ่งขึ้นอยู่มาก ก็เรียกตามพรรณไม้นั้น
    • ป่าสัก
    • ป่ารัง
    • ป่าไผ่
    • ป่าคา
    • ป่าหญ้า
  2. (กฎหมาย) ที่ดินรวมตลอดถึง ภูเขา ห้วย หนอง คลอง บึง บาง ลำน้ำ ทะเลสาบ เกาะ และที่ชายทะเล ที่ยังมิได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมาย
  3. เรียกปลากัดหรือปลาเข็มที่เป็นพันธุ์เดิมตามธรรมชาติ ว่า ลูกป่า
  4. (โบราณ) เรียกตำบลที่มีของขายอย่างเดียวกันมาก ๆ
    • ป่าถ่าน
    • ป่าตะกั่ว

คำคุณศัพท์[แก้]

ป่า

  1. ที่ได้มาจากป่าหรืออยู่ในป่า
    • ของป่า
    • ช้างป่า
    • สัตว์ป่า
    • คนป่า
  2. ที่ห่างไกลความเจริญ
    • บ้านป่า
    • เมืองป่า

คำกริยา[แก้]

ป่า

  1. ตีดะไป ในคำว่า ตีป่า