ขาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รูปแบบอื่น[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *p.qaːj; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨡᩣ᩠ᨿ(ขาย), ภาษาลาว ຂາຍ(ขาย̃), ภาษาไทลื้อ ᦃᦻ(ฃาย), ภาษาไทใหญ่ ၶၢႆ(ขาย), ภาษาอาหม 𑜁𑜩(ขย์), ภาษาจ้วง gai

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ขาย
สัทอักษรสากล /kʰaːj˩˩˦/

คำกริยา[แก้]

ขาย (คำอาการนาม การขาย)

  1. เอาของแลกเงินตรา
  2. โอนกรรมสิทธิ์แห่งทรัพย์สินให้แก่กันโดยตกลงกันว่าผู้รับโอนจะใช้ราคาแห่งทรัพย์สินนั้น มีหลายลักษณะ เช่น ขายเงินสด ขายเชื่อ
  3. (เลิกใช้) เอาเงินเขามาโดยยอมตนเข้ารับใช้การงานของเจ้าเงิน
    ขายตัวลงเป็นทาส

คำตรงข้าม[แก้]

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]