กรรมสิทธิ์
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ ownership, titles, dominium (โดมีนีอุม)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ {เสียงพยัญชนะซ้ำ} | กำ-มะ-สิด | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gam-má-sìt |
| ราชบัณฑิตยสภา | kam-ma-sit | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kam˧.ma˦˥.sit̚˨˩/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]กรรมสิทธิ์
- (กฎหมาย) ความเป็นเจ้าของทรัพย์
- (กฎหมาย) สิทธิทั้งปวงที่ผู้เป็นเจ้าของมีอยู่เหนือทรัพย์สิน ในอันที่จะใช้สอย จำหน่าย ได้ดอกผล ติดตามและเอาคืน รวมทั้งขัดขวางมิให้ผู้อื่นสอดเข้าเกี่ยวข้องกับทรัพย์สินนั้นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย