ใคร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

การหลอมคำของ คน +‎ ไร[1]

เทียบกับไผ; จากภาษาไทดั้งเดิม *pʰaɰᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨹᩲ (ใผ), ภาษาอีสาน ใผ หรือ ไผ, ภาษาลาว ໃຜ (ใผ), ภาษาไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ภาษาไทดำ ꪻꪠ (ใฝ), ภาษาไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), ภาษาไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), ภาษาอ่ายตน ၸၞ် (ใผ), ภาษาอาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ไคฺร
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkrai
ราชบัณฑิตยสภาkhrai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰraj˧/()

คำสรรพนาม[แก้ไข]

ใคร

  1. คนไหน, ผู้ใด, ใช้เป็นคำถาม
    ใครมา
    เขาไปกับใคร
  2. ผู้ใดผู้หนึ่ง, คนใดคนหนึ่ง, (ซึ่งมิได้กำหนดแน่นอนลงไป)
    ฉันไม่อยากพึ่งใคร

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. วรรณไวทยากร, พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า (1939), chapter ศัพทาธิบาย, in Journal of the Siam Society[1], volume 31, issue 2, กรุงเทพฯ: Siam Society, page 39