ข้ามไปเนื้อหา

ซี่

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: °ซ., , ซ., ซิ, ซี, ซี้, และ ซู้

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *siːꟲ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขิน ᩈᩦ᩶ (สี้), ภาษาไทดำ ꪏꪲ꪿ (ซิ่), ภาษาไทลื้อ ᦉᦲᧉ (สี้), ภาษาไทใหญ่ သီႈ (สี้), ภาษาไทใต้คง ᥔᥤᥲ (สี้), ภาษาพ่าเก ꩬီ (สี), ภาษาอาหม 𑜏𑜣 (สี)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ซี่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsîi
ราชบัณฑิตยสภาsi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/siː˥˩/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

ซี่ (คำลักษณนาม ซี่)

  1. คำเรียกของเล็กยาวที่เรียงกันเป็นแถวเป็นแนวอย่างฟันหรือลูกกรง

คำประสม[แก้ไข]

คำลักษณนาม[แก้ไข]

ซี่

  1. เรียกของเช่นนั้น
    ฟันซี่หนึ่ง
    ฟัน 2 ซี่

ภาษาปักษ์ใต้[แก้ไข]

เลข[แก้ไข]

ซี่

  1. สี่