เหีย
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เหีย | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | hǐia |
| ราชบัณฑิตยสภา | hia | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /hia̯˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]เหีย
- (จันทบุรี) รูปแบบอื่นของ เฮีย (“พี่ชาย”)
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /hia˨˦/
คำกริยาวิเศษณ์
[แก้ไข]เหีย
- รูปแบบอื่นของ ᩉ᩠ᨿᩮ (เหย)
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาแต้จิ๋ว
- แต้จิ๋ว terms with non-redundant manual transliterations
- สัมผัส:ภาษาไทย/ia̯
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ภาษาไทยแบบจันทบุรี
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำกริยาวิเศษณ์ภาษาคำเมือง
- คำกริยาวิเศษณ์ภาษาคำเมืองในอักษรไทย