เหี้ย
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รูปแบบอื่น
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ไม่ทราบรากศัพท์; มีเรื่องเล่าว่าชื่อของสัตว์เลื้อยคลานมาจากการอุทานของคนที่พบมันครั้งแรก; ร่วมเชื้อสายกับลาว ເຫ້ຍ (เห้ย)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เฮี่ย | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | hîia |
| ราชบัณฑิตยสภา | hia | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /hia̯˥˩/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]เหี้ย
- (ภาษาปาก, หยาบคาย) ชื่อสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ชนิด Varanus salvator ในวงศ์ Varanidae เป็นสัตว์สกุลเดียวกับตะกวด โตเต็มวัยยาวได้ถึง 2.5 เมตร ตัวอ้วนใหญ่สีดำ มีลายดอกสีเหลืองพาดขวาง หางยาว อาศัยและหากินบริเวณใกล้น้ำ
- (ภาษาปาก, หยาบคาย, สแลง) คนพาล, คนเลว
คำพ้องความ
[แก้ไข]- (สัตว์เลื้อยคลาน): โคธา, ตัวเงินตัวทอง, แลน
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เหี้ย (คำอาการนาม ความเหี้ย)
คำกริยาวิเศษณ์
[แก้ไข]เหี้ย
คำอุทาน
[แก้ไข]เหี้ย
ภาษาญ้อ
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]เหี้ย