ขวาง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kwɑŋ, ɦˠwæŋ, ɦˠwæŋH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂວາງ (ขวาง), ภาษาไทใหญ่ ၶႂၢင် (ขฺวาง), ภาษาอาหม 𑜁𑜞𑜂𑜫 (ขฺรง์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ขฺวาง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkwǎang
ราชบัณฑิตยสภาkhwang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰwaːŋ˩˩˦/

คำกริยา[แก้ไข]

ขวาง (คำอาการนาม การขวาง)

  1. กีดกั้น, สกัด
    น้ำท่วมขวางทางสัญจรของยานพาหนะ
  2. รำคาญหรือไม่ถูกใจ

การใช้[แก้ไข]

อาจใช้คู่กับคำว่า กว้าง รวมเป็น กว้างขวาง (กว้าง)

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]