แก่งแย่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

แก่ง +‎ แย่ง

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
แก็่ง-แย่งแก็่ง-แย็่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgɛ̀ng-yɛ̂ɛnggɛ̀ng-yɛ̂ng
ราชบัณฑิตยสภาkaeng-yaengkaeng-yaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɛŋ˨˩.jɛːŋ˥˩//kɛŋ˨˩.jɛŋ˥˩/

คำกริยา[แก้ไข]

แก่งแย่ง (คำอาการนาม การแก่งแย่ง)

  1. พยายามเอารัดเอาเปรียบกันหรือจะเอาแต่ได้ข้างเดียว, ไม่ปรองดองกัน