แสน

ภาษาไทย

รากศัพท์

Inherited from ไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *sɛːnᴬ¹ (Jonsson, 1991). ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩈᩯ᩠ᨶ (แส‍น), ลาว ແສນ (แสน), ไทลื้อ ᦶᦉᧃ (แสน), ไทใหญ่ သႅၼ် (แสน), ไทใต้คง ᥔᥦᥢᥴ (แส๋น), พ่าเก ꩬ︀ိၺ︀် (สิญ์), อาหม 𑜏𑜢𑜐𑜫 (สิญ์)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		แสน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sɛ̌ɛn
	ราชบัณฑิตยสภา	saen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/sɛːn˩˩˦/(สัมผัส)

เลข

แสน

1. จำนวนนับเท่ากับ 10 หมื่น (100,000)

คำนาม

แสน

1. (โบราณ) ตำแหน่งนายทหารครั้งโบราณทางภาคพายัพ (ภาคเหนือ)

คำกริยาวิเศษณ์

แสน

1. มากยิ่ง
2. เหลือเกิน

   แสนลำบาก

คำสืบทอด

• → เขมรกลาง: សេន (เสน)
  • เขมร: សែន (แสน)
• →? พม่า: သိန်း (สิน์:)