ຄູ່
ภาษาลาว
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɡuːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย คู่, อีสาน คู่, คำเมือง ᨣᩪ᩵ (คู่), เขิน ᨣᩪ᩵ (คู่), ไทลื้อ ᦅᦴᧈ (คู่), ไทใหญ่ ၵူႈ (กู้), ไทใต้คง ᥐᥧ (กู), อาหม 𑜀𑜥 (กู), จ้วงแบบจั่วเจียง kuq (คู)
การออกเสียง
[แก้ไข]- (เวียงจันทน์) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): [kʰuː˧]
- (หลวงพระบาง) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): [kʰuː˧˨]
- การแบ่งพยางค์: ຄູ່
- สัมผัส: -uː
- คำพ้องเสียง: ຂູ່ (ขู่) (ในถิ่นที่มีการออกเสียงอักษรคู่เหมือนกันเมื่อมีไม้เอก)
คำนาม
[แก้ไข]ຄູ່ • (คู่)