ບື

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาลาว[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɗwɯːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ดือ, ภาษาอีสาน บือ, ภาษาคำเมือง ᩈᨯᩨ (สดื), ภาษาเขิน ᨯᩨ (ดื), ภาษาไทลื้อ ᦢᦹ (บื), ภาษาไทขาว ꪎꪱꪥꪚꪲ (สายบิ), ภาษาไทใหญ่ လီ (ลี), ภาษาไทใต้คง ᥘᥤ (ลี); ร่วมรากกับ ສະບື (สะบื), ສະດື (สะดื) และ ສະດີ (สะดี)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ບື (บื)

  1. (ສາຍ~) สะดือ
  2. ใจกลาง, ส่วนกลาง