ເປ່ເພ

ภาษาลาว

รากศัพท์

ເປ່ (เป่, “พัง”) +‎ ເພ (เพ, “พัง”)

การออกเสียง

• (เวียงจันทน์) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [peː˧.pʰeː˧˥]
• (หลวงพระบาง) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [peː˧˨.pʰeː˩˨]
• การแบ่งพยางค์: ເປ່-ເພ
• สัมผัส: -eː

คำกริยา

ເປ່ເພ • (เป่เพ) (คำอาการนาม ການເປ່ເພ)

1. (อกรรม) ผุพัง

   ເຮືອນຊານເປ່ເພ 200 ຫຼັງ

   เฮือนซานเป่เพ 200 ห‍ลัง

   เรือนชานผุพัง 200 หลัง