သူၼ်

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *swɯːnᴬ; เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC ɦʉɐn); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย สวน, ภาษาคำเมือง ᩈ᩠ᩅᩁ (สวร), ภาษาลาว ສວນ (สวน), ภาษาไทลื้อ ᦷᦉᧃ (โสน), ภาษาอาหม 𑜏𑜤𑜃𑜫 (สุน์), ภาษาจ้วง suen

คำนาม[แก้ไข]

သူၼ် (สูน)

  1. สวน (ต้นไม้)

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาไทย ศูนย์, จากภาษาสันสกฤต शून्य (ศูนฺย); ร่วมรากกับ သုင်ႇၺႃႉ (สุ่งญ๎า) และ သုၼ် (สุน)

เลข[แก้ไข]

သူၼ် (สูน)

  1. ศูนย์