ᥔᥩᥒᥴ
ภาษาไทใต้คง
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *soːŋᴬ, จากภาษาจีนยุคกลาง 雙 (MC sraewng); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย สอง, ภาษาคำเมือง ᩈᩬᨦ (สอง), ภาษาลาว ສອງ (สอง), ภาษาไทลื้อ ᦉᦸᧂ (สอ̂ง), ภาษาไทดำ ꪎꪮꪉ (สอง), ภาษาไทใหญ่ သွင် (สอ̂ง), ภาษาอาหม 𑜏𑜨𑜂𑜫 (สอ̂ง์), ภาษาปู้อี soongl, ภาษาจ้วง song
เลข
[แก้ไข]ᥔᥩᥒᥴ (ส๋อ̂ง) (อักขรวิธี 1963 ᥔᥩᥒ́)