ยืมมาจากเขมร ស្វោយ (สฺโวย, “กิน, ครอง”) หรือ សោយ (โสย, “กิน, ครอง”); ร่วมเชื้อสายกับไทย เสวย, ลาว ສະເຫວີຍ (สะเหวีย), เขิน ᩈ᩠ᩅᩮᩨ᩠ᨿ (เสวืย); ร่วมรากกับ ᦉᦽ (โสย)
ᦉᦵᦛᧀ (สเหวิย) (คำอาการนาม ᦂᦱᧃᦉᦵᦛᧀ)
