decay

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาอังกฤษ[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาอังกฤษกลาง decayen, dekeyen (ทำให้ลดลง), จากภาษาแองโกล-นอร์มัง decäir (สลาย), จากภาษาละตินยุคกลาง *dēcadere, restored form ของ ภาษาละติน decidere (ตก, ล้ม), จาก de (ลง) + cadere (ตก); เทียบ decadent และ decadence.

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

decay (พหูพจน์ decays)

  1. การย่อยสลาย
    คำพ้องความหมาย: decomposition, deterioration, putrefaction, rot, rotting, spoiling
  2. การสลายกัมมันตรังสี (ทางนิวเคลียร์ฟิสิกส์)
    คำพ้องความหมาย: disintegration, degeneration
  3. การเสื่อมลง
    คำพ้องความหมาย: deterioration, decadence, degeneration

คำกริยา[แก้ไข]

decay (ปัจจุบันกาลสามัญเอกพจน์บุรุษที่สาม decays, ปัจจุบันกาลสมบูรณ์ decaying, อดีตกาลสามัญและอดีตกาลสมบูรณ์ decayed)

  1. (สกรรม) ทำให้เสื่อมลง
    คำพ้องความหมาย: deteriorate
  2. (สกรรม) ย่อยสลาย
    คำพ้องความหมาย: rot, decompose, degenerate, spoil, wither, putrefy
  3. (สกรรม) เสื่อมลง
    คำพ้องความหมาย: crumble, deteriorate, decline, ruin