กฎหมาย

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี
ข้ามไปยัง: นำทาง, ค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

ศัพทมูล[แก้]

  • จากคำในภาษาไทย กฎ (จากเขมร กต่: จดไว้, เขียนไว้, ตราไว้) + หมาย (จดไว้, เขียนไว้, ตราไว้)

เสียงอ่าน[แก้]

  • กด-หฺมาย

คำนาม[แก้]

  1. (กฎหมาย) กฎที่สถาบันหรือผู้มีอํานาจสูงสุดในรัฐตราขึ้น หรือที่เกิดขึ้นจากจารีตประเพณีอันเป็นที่ยอมรับนับถือ เพื่อใช้ในการบริหารประเทศ เพื่อใช้บังคับบุคคลให้ปฏิบัติตาม หรือเพื่อกําหนดระเบียบแห่งความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลหรือระหว่างบุคคลกับรัฐ

คำกริยา[แก้]

  1. (โบราณ) จดบันทึกไว้เป็นหลักฐาน
    • พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา (แบบเรียน):
      สั่งให้นายอินกฎหมายผู้มีชื่อทั้งนี้ไว้
  2. (โบราณ) ทําหนังสือเป็นหลักฐาน
    • พระราชกำหนดเก่า:
      อนึ่ง มีผู้ทําหนังสือร้องเรียนกฎหมายว่า
  3. (โบราณ) ออกหมายกําหนด
    • พระราชกำหนดเก่า:
      ให้มหาดไทยกลาโหมกฎหมายบอกแก่ตระลาการ ถ้ากฎหมายมิทั่ว จะเอาตัวผู้กฎหมายลงโทษ
  4. (โบราณ) ตราสั่ง
    • ประชุมคำพากย์รามเกียรติ์ ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ:
      จึ่งกฎหมายให้สามไป เดือนหนึ่งจอมไตร ดํารัสให้เร่งคืนมา
  5. (โบราณ) กําหนดขีดขั้น
    • ประชุมคำพากย์รามเกียรติ์ ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ:
      ให้ปลูกโรงรจนาใน นอกหน้าศาลชัย ให้ตั้งพิกัดกฎหมาย