ข้ามไปเนื้อหา

กบฏ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากสันสกฤต กปฏ (“ความคด, ความโกง”);[1] ร่วมเชื้อสายกับเขมรเก่า កបត (กปต), เขมร ក្បត់ (กฺบต̍), ลาว ກະບົດ (กะบ็ด)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
กะ-บด
k a – ɓ ɗ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgà-bòt
ราชบัณฑิตยสภาka-bot
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ka˨˩.bot̚˨˩/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

กบฏ (คำอาการนาม การกบฏ)

  1. ประทุษร้ายต่อทางอาณาจักร, ทรยศ

คำนาม

[แก้ไข]

กบฏ

  1. การประทุษร้ายต่อทางอาณาจักร, ความทรยศ
  2. (กฎหมาย) ชื่อความผิดอาญาฐานกระทำความผิดต่อความมั่นคงของรัฐภายในราชอาณาจักร โดยใช้กำลังประทุษร้าย หรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้ายเพื่อล้มล้างหรือเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ หรือล้มล้างอำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร หรืออำนาจตุลาการ หรือแบ่งแยกราชอาณาจักร หรือยึดอำนาจปกครองในส่วนใดส่วนหนึ่งแห่งราชอาณาจักร เรียกว่า ความผิดฐานเป็นกบฏ

คำพ้องความ

[แก้ไข]

อ้างอิง

[แก้ไข]
  1. ↑ ราชบัณฑิตยสภา (2020) พจนานุกรมโบราณศัพท์ ฉบับราชบัณฑิตยสภา, กรุงเทพฯ: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, →ISBN, page 21ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ < ซึ่งไม่ควรมี