กบินทร์

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต กปีนฺทฺร, จาก กปิ (“ลิง”) + อินฺทฺร (“ผู้เป็นใหญ่”)

การแบ่งพยางค์		กะ-บิน k a – ɓ i n
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gà-bin
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ka-bin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ka˨˩.bin˧/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		กบิล กะบิล

กบินทร์

กบินทร์