กาม

ดูเพิ่ม: ก̂าม, กำม์, และ ก้าม

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากสันสกฤต काम (กาม, “ความใคร่”), จากบาลี กาม (“ความใคร่”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {เสียงพยัญชนะซ้ำ}		กาม	[เสียงสมาส] กาม-มะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gaam	gaam-má-
	ราชบัณฑิตยสภา	kam	kam-ma-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kaːm˧/(สัมผัส)	/kaːm˧.ma˦˥./

คำนาม

กาม

1. ความใคร่
2. ความใคร่ทางเมถุน