ขนำ

ภาษาไทย

ยืมมาจากปักษ์ใต้ ขนำ, เป็นไปได้ว่ารับมาจากจามตะวันตก kadauṃ

เป็นไปได้ว่าร่วมรากกับ กระท่อม (ผ่านทางเขมรเก่า ក្ទំ (กฺทํ), កទំ (กทํ, “ตั้งถิ่นฐาน; เข้ามาอาศัย”) และมอญ-เขมรดั้งเดิม *ɡdɔɔm (“กระท่อม; ห้อง”); ซึ่งเป็นรากของเขมร ខ្ទម (ขฺทม) ด้วย)

การแบ่งพยางค์		ขะ-หฺนำ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kà-nǎm
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	kha-nam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kʰa˨˩.nam˩˩˦/^{(สัมผัส)}

ขนำ

เป็นไปได้ว่ายืมมาจากจามตะวันตก kadauṃ

ขนำ