ข้ามไปเนื้อหา

นฤพาน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

แผลงมาจาก นิรพาณ หรือ นิรพาน, จากสันสกฤต निर्वाण (นิรฺวาณ)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์นะ-รึ-พาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงná-rʉ́-paan
ราชบัณฑิตยสภาna-rue-phan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/na˦˥.rɯ˦˥.pʰaːn˧/(สัมผัส)

คำนาม

[แก้ไข]

นฤพาน

  1. (โบราณ, ภาษาหนังสือ, ร้อยกรอง) คำพ้องความของ นิพพาน
    • จ.ศ. 712 (พ.ศ. 1894), “พระไอยการลักษณภญาน”, in ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 พิมพ์ตามฉะบับหลวงตรา 3 ดวง, volume 1, พระนคร: มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง, published 2482, page 329:
      สมเดจ์พระกุกกุสนธ พระโกนาคม พระกัษษป ทังสามพระองคนี้ได้ตรัสแก่พระสรรพัญุตัญาญาณ แล้วเสดจ์เข้าสู่พระบรินฤพานไปเปนลำดับ

คำกริยา

[แก้ไข]

นฤพาน

  1. (โบราณ, ภาษาหนังสือ, ร้อยกรอง) คำพ้องความของ นิพพาน