ข้ามไปเนื้อหา

ดับ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ดบ., ดั๊บ, และ ดิบ

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ดับ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdàp
ราชบัณฑิตยสภาdap
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/dap̚˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɗapᴰ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ດັບ (ดับ), คำเมือง ᨯᩢ᩠ᨷ (ดั‍บ), ไทลื้อ ᦡᧇ (ดับ), ไทดำ ꪒꪚꪾ (ดับ), ไทใหญ่ လပ်း (ลั๊ป), พ่าเก ꩫ︀ပ︀် (นป์), จ้วง ndaep, แสก ดั๊บ

คำกริยา

[แก้ไข]

ดับ (คำอาการนาม การดับ หรือ ความดับ)

  1. สูญสิ้นไป
    วิญญาณดับ
    อนาคตดับ
  2. สิ้นแสง
    ไฟดับ
    เดือนดับ
  3. ทำให้สิ้นแสง
    ดับไฟ
  4. ทำให้สิ้น
    ดับกิเลส
    ดับทุกข์
  5. ทำให้ระงับ
    ดับโทสะ
    ดับโมโห
  6. หยุดหรือทำให้หยุด
    เครื่องดับ
    ดับเครื่อง
  7. (ภาษาปาก) ตาย (ด้วยอุบัติเหตุหรืออาชญากรรม)
    3 วันสงกรานต์ดับพุ่ง 188 ศพ เจ็บ 1,934 ราย

คำนาม

[แก้ไข]

ดับ

  1. เรียกวันสิ้นเดือนตามจันทรคติ ว่า วันเดือนดับ

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

ดับ

  1. คำกำกับชื่อปีในวิธีนับศักราชทางเหนือ ท้ายศกเป็นเลข 2 ตามศักราชโบราณแต่ตรงกับสัปตศกตามจุลศักราช

รากศัพท์ 3

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

ดับ

  1. (โบราณ) ลำดับ
    ดับนั้น จึงลูกเจ้าเหง้าขุนแลโหราจารย์ทั้งหลาย
    (ไตรภูมิ)