ศก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาเขมร សក់ (สก̍, ผม)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsòk
ราชบัณฑิตยสภาsok
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sok̚˨˩/()
คำพ้องเสียงสก

คำนาม[แก้ไข]

ศก

  1. ผม
    พระศกพระพุทธรูป
    หยักศก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต शक (ศก, ปีตามราชวงศ์ศกะ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsòk
ราชบัณฑิตยสภาsok
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sok̚˨˩/()
คำพ้องเสียงสก

คำนาม[แก้ไข]

ศก

  1. ระบบการคำนวณนับเวลาเรียงลำดับกันเป็นปีโดยถือเอาเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งเป็นจุดเริ่มต้น ดังในคำว่า รัตนโกสินทรศก ซึ่งถือเอาปีเริ่มสร้างกรุงรัตนโกสินทร์เป็นจุดเริ่มต้น, บางทีก็ใช้เป็นคำย่อของศักราช
    พุทธศก
    คริสต์ศก
  2. คำเรียกปีหนึ่ง ๆ ของจุลศักราช เพื่อให้ทราบว่าเป็นปีที่ลงท้ายด้วย 1 2 ... หรือ 0 เช่น ถ้าลงท้ายด้วย 1 เรียกว่า เอกศก ลงท้ายด้วย 2 เรียกว่า โทศก ... ลงท้ายด้วย 0 เรียกว่า สัมฤทธิศก
  3. (ภาษาปาก) ปี
    ศกนี้
    ศกหน้า
    วันเถลิงศก

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สอ-กอ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsɔ̌ɔ-gɔɔ
ราชบัณฑิตยสภาso-ko
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sɔː˩˩˦.kɔː˧/()

คำวิสามานยนาม[แก้ไข]

ศก

  1. อักษรย่อของ ศรีสะเกษ

ดูเพิ่ม[แก้ไข]