ศึก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *sɤkᴰ (ศัตรู; สงคราม)[1], จากภาษาจีนเก่า (OC *zɯːɡ, “โจร”)[1]; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩈᩮᩥᩢ᩠ᨠ (เสิัก), ภาษาอีสาน เสิก, ภาษาลาว ເສິກ (เสิก), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉᦲᧅ (เสีก), ภาษาไทใหญ่ သိုၵ်း (สึ๊ก), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜤𑜀𑜫 (สึก์); เทียบภาษาเขมรเก่า សើក (เสิก, ทหาร; ความขัดแย้งทางทหาร), ภาษาเขมร សឹក (สึก)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สึก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsʉ̀k
ราชบัณฑิตยสภาsuek
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sɯk̚˨˩/
คำพ้องเสียงสึก

คำนาม[แก้ไข]

ศึก

  1. การใช้กำลังเข้าประหัตประหารกันอย่างรุนแรงระหว่างรัฐหรือประเทศตั้งแต่ 2 รัฐ หรือ 2 ประเทศขึ้นไป
    ศึกชายแดน
  2. การต่อสู้กันระหว่างบุคคลกับบุคคลหรือระหว่างพวกหนึ่งกับอีกพวกหนึ่ง
    ศึกล้างบาง
    ศึกล้างโคตร
  3. โดยปริยายหมายถึงการเกิดขัดแย้งต่อสู้เป็นปฏิปักษ์ขึ้นในใจ
    ศึกในอก

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. 1.0 1.1 Pittayaporn, Pittayawat (2014), chapter Layers of Chinese Loanwords in Proto-Southwestern Tai as Evidence for the Dating of the Spread of Southwestern Tai, in MANUSYA: Journal of Humanities, volume 20 (special issue), Bangkok: Chulalongkorn University, ISSN 0859-9920, pages 47–68.