บรรเทา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร បន្ទោ (บนฺโท, ขับออก, ปลดออก, ปล่อยออก) [1]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บัน-เทา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงban-tao
ราชบัณฑิตยสภาban-thao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ban˧.tʰaw˧/

คำกริยา[แก้ไข]

บรรเทา (คำอาการนาม การบรรเทา)

  1. ทุเลาหรือทำให้ทุเลา, ผ่อนคลายหรือทำให้ผ่อนคลายลง, เบาบางหรือทำให้เบาบางลง, สงบหรือทำให้สงบ, ประเทา ก็ใช้
    บรรเทาทุกข์
    อาการโรคบรรเทาลง

อ้างอิง[แก้ไข]