สงบ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาเขมร ស្ងប់ (สฺงบ̍)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สะ-หฺงบ
สัทอักษรสากล /sa˨˩.ŋop̚˨˩/

คำกริยา[แก้]

สงบ (คำอาการนาม การสงบ หรือ ความสงบ)

  1. ระงับ
    สงบจิตสงบใจ
    สงบสติอารมณ์
    สงบศึก
  2. หยุดนิ่ง
    คลื่นลมสงบ
    พายุสงบ
  3. กลับเป็นปรกติ
    เหตุการณ์สงบแล้ว
  4. ปราศจากสิ่งรบกวน
    จิตใจสงบ
  5. ไม่กำเริบ
    อาการไข้สงบลง
    ภูเขาไฟสงบ
  6. ไม่วุ่นวาย
    บ้านเมืองสงบปราศจากโจรผู้ร้าย