บ่าว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɓaːwᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ບ່າວ (บ่าว), ภาษาไทลื้อ ᦢᦱᧁᧈ (บ่าว), ภาษาไทใหญ่ မၢဝ်ႇ (ม่าว) หรือ ဝၢဝ်ႇ (ว่าว), ภาษาอาหม 𑜉𑜨𑜧 (มอ̂ว์) หรือ 𑜉𑜨𑜧𑜈𑜫 (มอ̂ว์ว์), ภาษาจ้วง mbauq

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บ่าว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbàao
ราชบัณฑิตยสภาbao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːw˨˩/

คำนาม[แก้ไข]

  1. คนใช้
  2. ชายหนุ่ม

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

บ่าว

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨷ᩵ᩤ᩠ᩅ (บ่าว)