บ่าว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɓaːwᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ບ່າວ (บ่าว), ภาษาไทลื้อ ᦢᦱᧁᧈ (บ่าว), ภาษาไทใหญ่ မၢဝ်ႇ (ม่าว) หรือ ဝၢဝ်ႇ (ว่าว), ภาษาอาหม 𑜉𑜨𑜧 (มอ̂ว์) หรือ 𑜉𑜨𑜧𑜈𑜫 (มอ̂ว์บ์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ บ่าว
สัทอักษรสากล /baːw˨˩/

คำนาม[แก้]

  1. คนใช้
  2. ชายหนุ่ม

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]