ประจวบ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ប្រចួប (บฺรจัวบ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปฺระ-จวบ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbprà-jùuap
ราชบัณฑิตยสภาpra-chuap
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pra˨˩.t͡ɕua̯p̚˨˩/()

คำกริยา[แก้ไข]

ประจวบ (คำอาการนาม การประจวบ หรือ ความประจวบ)

  1. จำเพาะพอดี, สบเหมาะ, บังเอิญพบ
    น้ำเหนือหลากมาประจวบกับน้ำทะเลหนุน น้ำเลยท่วม