พันธะ

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต बन्ध (พนฺธ) หรือบาลี พนฺธ

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ obligation, bondage (คำนาม ความหมาย 2 ↓), bond, linkage (คำนาม ความหมาย 3 ↓)

การแบ่งพยางค์		พัน-ทะ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	pan-tá
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	phan-tha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/pʰan˧.tʰaʔ˦˥/^{(สัมผัส)}

พันธะ (คำอาการนาม การพันธะ)