พาหุสฺสจฺจ
ภาษาบาลี
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]พหุสฺสุต + ณฺย (“แทนศัพท์ ภาว”) หรือ พหุ + สุต + ณฺย หรือ พหุ + สุ + ต + ณฺย. พาหุสฺสจฺจ เป็นภาวตัทธิต
คำนาม
[แก้ไข]พาหุสฺสจฺจ ก.
การผันรูป
[แก้ไข]ตารางการผันรูปของ "พาหุสฺสจฺจ" (เพศกลาง)
| การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
|---|---|---|
| กรรตุการก (ปฐมา) | พาหุสฺสจฺจํ | พาหุสฺสจฺจานิ |
| กรรมการก (ทุติยา) | พาหุสฺสจฺจํ | พาหุสฺสจฺจานิ |
| กรณการก (ตติยา) | พาหุสฺสจฺเจน | พาหุสฺสจฺเจหิ หรือ พาหุสฺสจฺเจภิ |
| สัมปทานการก (จตุตถี) | พาหุสฺสจฺจสฺส หรือ พาหุสฺสจฺจาย หรือ พาหุสฺสจฺจตฺถํ | พาหุสฺสจฺจานํ |
| อปาทานการก (ปัญจมี) | พาหุสฺสจฺจสฺมา หรือ พาหุสฺสจฺจมฺหา หรือ พาหุสฺสจฺจา | พาหุสฺสจฺเจหิ หรือ พาหุสฺสจฺเจภิ |
| สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | พาหุสฺสจฺจสฺส | พาหุสฺสจฺจานํ |
| อธิกรณการก (สัตตมี) | พาหุสฺสจฺจสฺมิํ หรือ พาหุสฺสจฺจมฺหิ หรือ พาหุสฺสจฺเจ | พาหุสฺสจฺเจสุ |
| สัมโพธนการก (อาลปนะ) | พาหุสฺสจฺจ | พาหุสฺสจฺจานิ |