พิสมัย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

แผลงมาจากภาษาสันสกฤต विस्मय วิสฺมย (ความแปลกใจ) < ภาษาบาลี วิมฺหย (ความแปลกใจ)

การออกเสียง[แก้ไข]

  • สคริปต์ลูอาผิดพลาด ใน มอดูล:IPA/templates บรรทัดที่ 25: Please enter a language code in the first parameter.
  • คำอ่านภาษาไทย:พิด-สะ-ไหฺม

คำนาม[แก้ไข]

พิสมัย

  1. ความรัก, ความปลื้มใจ, ความชื่นชม

คำกริยา[แก้ไข]

พิสมัย

  1. รักใคร่หลงใหล
    ฉันไม่เห็นจะพิสมัยเธอเลย

คำวิเศษณ์[แก้ไข]

พิสมัย

  1. ควรชม