ฟัก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ฟัก
สัทอักษรสากล /fak̚˦˥/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *wakᴰ(ฟัก (พืช)); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຟັກ(ฟัก)

คำนาม[แก้]

ฟัก

  1. ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง ผลใหญ่ กลมรี เมื่อแก่ผิวแข็งขึ้นนวล กินได้ มีหลายพันธุ์ ต่างกันที่ลักษณะของผล, พืชที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae
การใช้[แก้]

ฟักพันธุ์ที่มีผลเล็ก ผิวบางมีขน เรียกว่า แฟง ส่วนฟักพันธุ์ที่มีรสขม ใช้ทำยาได้ เรียกว่า ฟักขม

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *wakᴰ(กกไข่); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຟັກ(ฟัก)

คำกริยา[แก้]

ฟัก (คำอาการนาม การฟัก)

  1. กกไข่ให้เป็นตัว, ทำให้ไข่อบอุ่นเพื่อให้เป็นตัว

ภาษาอีสาน[แก้]

คำกริยา[แก้]

ฟัก (อาการนาม การฟัก)

  1. สับ