ฟัก
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ฟัก v ạ k | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | fák |
| ราชบัณฑิตยสภา | fak | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /fak̚˦˥/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *wakᴰ (“ฟัก (พืช)”); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨼᩢ᩠ᨠ (ฟัก), เขิน ᨼᩢ᩠ᨠ (ฟัก), ลาว ຟັກ (ฟัก), ไทลื้อ ᦝᧅ (ฟัก), ไทดำ ꪡꪰꪀ (ฟัก), จ้วง faeg (ในคำว่า lwgfaeg หรือ gaeucwxfaeg), อาจรวมถึงไทใหญ่ ပၵ်ႉ (ปั์ก) และไทใต้คง ᥙᥐ (ปัก)
คำนาม
[แก้ไข]ฟัก
- ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง ผลใหญ่ กลมรี เมื่อแก่ผิวแข็งขึ้นนวล กินได้ มีหลายพันธุ์ ต่างกันที่ลักษณะของผล, พืชที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae
หมายเหตุการใช้
[แก้ไข]ฟักพันธุ์ที่มีผลเล็ก ผิวบางมีขน เรียกว่า แฟง ส่วนฟักพันธุ์ที่มีรสขม ใช้ทำยาได้ เรียกว่า ฟักขม
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *wakᴰ (“กกไข่”); ร่วมเชื้อสายกับเขิน ᨼᩢ᩠ᨠ (ฟัก), ลาว ຟັກ (ฟัก), ไทดำ ꪡꪰꪀ (ฟัก), จ้วง faeg
คำกริยา
[แก้ไข]ฟัก (คำอาการนาม การฟัก)
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับลาว ຟັກ (ฟัก), คำเมือง ᨼᩢ᩠ᨠ (ฟัก), เขิน ᨼᩢ᩠ᨠ (ฟัก), ไทลื้อ ᦝᧅ (ฟัก), ไทใหญ่ ၽၵ်ႉ (ผั์ก) หรือ ၾၵ်ႉ (ฝั์ก)
คำกริยา
[แก้ไข]ฟัก (คำอาการนาม การฟัก)
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ak̚
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- Pages linking to anchors not found in Appendix:Glossary
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- th:พืช
- th:ผัก
- คำหลักภาษาอีสาน
- คำกริยาภาษาอีสาน
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน
- คำสกรรมกริยาภาษาอีสาน