มนตรี

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต मन्त्री (มนฺตฺรี); เทียบภาษาบาลี มนฺตี

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์มน-ตฺรี
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmon-dtrii
ราชบัณฑิตยสภาmon-tri
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mon˧.triː˧/

คำนาม[แก้ไข]

มนตรี

  1. ที่ปรึกษา, ผู้แนะนำ
  2. ที่ปรึกษาราชการ, ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่, นิยมใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส
    องคมนตรี
    รัฐมนตรี
    เทศมนตรี