ชั้น

ดูเพิ่ม: ชน, ชัน, ชิน, ชิ้น, ชีน, ชึน, ชื่น, ชื้น, ชุน, และ ชูน

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ชั้น
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	chán
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	chan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/t͡ɕʰan˦˥/^{(สัมผัส)}

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ɟanꟲ⁴; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨩᩢ᩠᩶ᨶ (ชั‍้น), ลาว ຊັ້ນ (ซั้น), ไทลื้อ ᦋᧃᧉ (ชั้น) หรือ ᦶᦋᧃᧉ (แช้น), ไทใหญ่ ၸၼ်ႉ (จั๎น), อาหม 𑜋𑜃𑜫 (ฉน์)

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ class (ทั่วไป), course, ply, storey, story (ป่าไม้), seam (ธรณีวิทยา 14 ม.ค. 2546), stratum (แพทยศาสตร์ 6 ส.ค. 2544), floor (ประชากรศาสตร์ 4 ก.พ. 2545)

ในอนุกรมวิธาน ยืมความหมายจากอังกฤษ class; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ class (คำนาม ความหมาย 6 ↓)

คำนาม

ชั้น

ที่สำหรับ วาง ของ อย่าง หนึ่ง มี พื้น ซ้อน กัน คล้าย ตู้แต่ไม่มีบาน ปิด
ขั้นที่ลดหลั่นกันหรือซ้อนกัน
ชั้นดิน

ชั้นหิน
สถานภาพ ทาง สังคมที่ไม่เสมอกัน
ชนชั้นกลาง

ชนชั้นกรรมาชีพ
ขั้น, ตอน
เรื่องดำเนินมาถึงชั้นศาลแล้ว
ระดับ
มือคนละชั้น
(อนุกรมวิธาน) ระดับอนุกรมวิธานหนึ่ง อยู่ใต้ไฟลัม (phylum) และเหนืออันดับ (order); หน่วยอนุกรมวิธานในระดับดังกล่าว

คำลักษณนาม

ชั้น

เรียกขั้นที่ลดหลั่นกันหรือซ้อนกัน
ฉัตร 5 ชั้น

บ้าน 2 ชั้น

คำคุณศัพท์

ชั้น

ที่ซ้อนทับกัน
ขนมชั้น

หินชั้น

รากศัพท์ 2

แผลงมาจาก ฉัน

คำสรรพนาม

ชั้น

(ภาษาปาก) ฉัน