ชน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ជល់ (ชล̍); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊົນ (ซ็น), ภาษามอญ ဇဵု (เชอ̂)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ชน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchon
ราชบัณฑิตยสภาchon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰon˧/
คำพ้องเสียงชนม์
ชล

คำกริยา[แก้ไข]

ชน (คำอาการนาม การชน)

  1. โดนแรง
    รถยนต์ชนต้นไม้
  2. ชิดจนติด
    ตั้งตู้ชนฝา
  3. บรรจบ
    ชนขวบ
  4. ให้ต่อสู้กัน (ใช้กับสัตว์บางชนิด)
    ชนโค
    ชนไก่

คำนาม[แก้ไข]

ชน

  1. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต जन (ชน, คน), จากภาษาบาลี ชน (คน); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊົນ (ซ็น)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ชน[เสียงสมาส]
ชน-นะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchonchon-ná-
ราชบัณฑิตยสภาchonchon-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰon˧//t͡ɕʰon˧.na˦˥./
คำพ้องเสียงชนม์
ชล

คำนาม[แก้ไข]

ชน

  1. คน (มักใช้ในภาษาหนังสือ)

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ชอ-นอ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchɔɔ-nɔɔ
ราชบัณฑิตยสภาcho-no
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰɔː˧.nɔː˧/

คำวิสามานยนาม[แก้ไข]

ชน

  1. อักษรย่อของ ชัยนาท