ชน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาเขมร ជល់ (ชล̍); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊົນ (ซ็น), ภาษามอญ ဇဵု (เชอ̂)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ชน
สัทอักษรสากล /t͡ɕʰon˧/
คำพ้องเสียง ชนม์
ชล

คำกริยา[แก้]

ชน (คำอาการนาม การชน)

  1. โดนแรง
    รถยนต์ชนต้นไม้
  2. ชิดจนติด
    ตั้งตู้ชนฝา
  3. บรรจบ
    ชนขวบ
  4. ให้ต่อสู้กัน (ใช้กับสัตว์บางชนิด)
    ชนโค
    ชนไก่

คำนาม[แก้]

ชน

  1. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาสันสกฤต जन (ชน, คน), จากภาษาบาลี ชน (คน); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊົນ (ซ็น)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ชน [เสียงสมาส]
ชน-นะ-
สัทอักษรสากล /t͡ɕʰon˧/ /t͡ɕʰon˧.na˦˥./
คำพ้องเสียง ชนม์
ชล

คำนาม[แก้]

ชน

  1. คน (มักใช้ในภาษาหนังสือ)

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

รากศัพท์ 3[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ชอ-นอ
สัทอักษรสากล /t͡ɕʰɔː˧.nɔː˧/

คำวิสามานยนาม[แก้]

ชน

  1. อักษรย่อของ ชัยนาท