ชน

ดูเพิ่ม: ชัน, ชั้น, ชิน, ชิ้น, ชีน, ชึน, ชื่น, ชื้น, ชุน, และ ชูน

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨩᩫ᩠ᨶ (ช็‍น), ลาว ຊົນ (ซ็น); เทียบเขมร ជល់ (ชล̍), จีนยุคกลาง 衝 (MC tsyhowng), จ้วงแบบจั่วเจียง cwnj (เฉิ้น, “พุ่งเขาไปชนอย่างแรง”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ชน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	chon
	ราชบัณฑิตยสภา	chon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰon˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		ชนม์ ชล

คำกริยา

ชน (คำอาการนาม การชน)

1. โดนแรง ๆ

   รถยนต์ชนต้นไม้

2. ชิดจนติด

   ตั้งตู้ชนฝา

3. บรรจบ

   ชนขวบ

4. ให้ต่อสู้กัน (ใช้กับสัตว์บางชนิด)

   ชนโค

   ชนไก่

คำนาม

ชน

1. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน

ลูกคำ

• กว่างชน
• กันชน
• ไก่ชน
• คลุมถุงชน
• จับแพะชนแกะ
• ชนช้าง
• ชนตอ
• ชนหิน
• ดอกชนต้น
• ดับเครื่องชน
• ต้นชนดอก
• น้ำชน
• เสี้ยมเขาควายให้ชนกัน
• หันหลังชนกัน
• หัวชนกำแพง
• หัวชนฝา
• หัวล้านชนกัน

รากศัพท์ 2

ยืมมาจากสันสกฤต जन (ชน, “คน”) หรือบาลี ชน (“คน”); ร่วมเชื้อสายกับลาว ຊົນ (ซ็น)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {เสียงพยัญชนะซ้ำ}		ชน	[เสียงสมาส] ชน-นะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	chon	chon-ná-
	ราชบัณฑิตยสภา	chon	chon-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰon˧/(สัมผัส)	/t͡ɕʰon˧.na˦˥./
คำพ้องเสียง แก้ไข		ชนม์ ชล

คำนาม

ชน

1. (ภาษาหนังสือ) คน

ลูกคำ

• คติชน
• จารชน
• ชนกลุ่มน้อย
• ชนชั้น
• ชนบท
• ชนเผ่า
• ชนหมู่น้อย
• ชนินทร์
• ชุมชน
• ชุมนุมชน
• ทรชน
• ทุรชน
• นรชน
• บริชน
• บริสชน
• บุถุชน
• ประชาชน
• ปริชน
• ปัจเจกชน
• ปัจฉิมชน
• ปัญญาชน
• ปุถุชน
• มติชน
• มวลชน
• มหาชน
• ยุวชน
• เยาวชน
• วิชน
• วิญญูชน
• วีรชน
• ศาสนิกชน
• สาธารณชน
• สาธุชน
• สามัญชน
• อนารยชน
• อนุชน
• อภิชน
• อภิสิทธิชน
• อันโตชน
• อารยชน
• เอกชน

รากศัพท์ 3

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ชอ-นอ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	chɔɔ-nɔɔ
	ราชบัณฑิตยสภา	cho-no
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰɔː˧.nɔː˧/(สัมผัส)

คำวิสามานยนาม

ชน

1. อักษรย่อของ ชัยนาท

ภาษาบาลี

รูปแบบอื่น

เขียนด้วยอักษรอื่น

• (อักษรละติน) jana
• (อักษรพราหมี) 𑀚𑀦 (ชน)
• (อักษรเทวนาครี) जन (ชน)
• (อักษรเบงกอล) জন (ชน)
• (อักษรสิงหล) ජන (ชน)
• (อักษรพม่า) ဇန (ชน) หรือ ၹၼ (ซน)
• (อักษรไทย) ชะนะ
• (อักษรไทธรรม) ᨩᨶ (ชน)
• (อักษรลาว) ຊນ (ชน) หรือ ຊະນະ (ชะนะ)
• (อักษรเขมร) ជន (ชน)
• (อักษรจักมา)

คำนาม

ชน ช.

1. คน

การผันรูป

ตารางการผันรูปของ "ชน" (เพศชาย)

การก \ พจน์	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก (ปฐมา)	ชโน	ชนา
กรรมการก (ทุติยา)	ชนํ	ชเน
กรณการก (ตติยา)	ชเนน	ชเนหิ หรือ ชเนภิ
สัมปทานการก (จตุตถี)	ชนสฺส หรือ ชนาย หรือ ชนตฺถํ	ชนานํ
อปาทานการก (ปัญจมี)	ชนสฺมา หรือ ชนมฺหา หรือ ชนา	ชเนหิ หรือ ชเนภิ
สัมพันธการก (ฉัฏฐี)	ชนสฺส	ชนานํ
อธิกรณการก (สัตตมี)	ชนสฺมิํ หรือ ชนมฺหิ หรือ ชเน	ชเนสุ
สัมโพธนการก (อาลปนะ)	ชน	ชนา