ชล

ดูเพิ่ม: ชิล และ ชิลี

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

ยืมมาจากสันสกฤต जल (ชล) หรือบาลี ชล

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {เสียงพยัญชนะซ้ำ}		ชน	[เสียงสมาส] ชน-ละ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	chon	chon-lá-
	ราชบัณฑิตยสภา	chon	chon-la-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰon˧/(สัมผัส)	/t͡ɕʰon˧.la˦˥./
คำพ้องเสียง แก้ไข		ชน ชนม์

คำนาม

ชล

1. น้ำ

ลูกคำ

• ชลบุรี

รากศัพท์ 2

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ชน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	chon
	ราชบัณฑิตยสภา	chon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕʰon˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		ชน ชนม์

คำวิสามานยนาม

ชล

1. (เมือง~) (ภาษาปาก) รูปตัดทอนของ ชลบุรี

ภาษาบาลี

รูปแบบอื่น

เขียนด้วยอักษรอื่น

• (อักษรละติน) jala
• (อักษรพราหมี) 𑀚𑀮 (ชล)
• (อักษรเทวนาครี) जल (ชล)
• (อักษรเบงกอล) জল (ชล)
• (อักษรสิงหล) ජල (ชล)
• (อักษรพม่า) ဇလ (ชล) หรือ ၹလ (ซล)
• (อักษรไทย) ชะละ
• (อักษรไทธรรม) ᨩᩃ (ชล)
• (อักษรลาว) ຊລ (ชล) หรือ ຊະລະ (ชะละ)
• (อักษรเขมร) ជល (ชล)
• (อักษรจักมา)

รากศัพท์

เทียบสันสกฤต जल (ชล)

คำนาม

ชล ก.

1. น้ำ

การผันรูป

ตารางการผันรูปของ "ชล" (เพศกลาง)

การก \ พจน์	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก (ปฐมา)	ชลํ	ชลานิ
กรรมการก (ทุติยา)	ชลํ	ชลานิ
กรณการก (ตติยา)	ชเลน	ชเลหิ หรือ ชเลภิ
สัมปทานการก (จตุตถี)	ชลสฺส หรือ ชลาย หรือ ชลตฺถํ	ชลานํ
อปาทานการก (ปัญจมี)	ชลสฺมา หรือ ชลมฺหา หรือ ชลา	ชเลหิ หรือ ชเลภิ
สัมพันธการก (ฉัฏฐี)	ชลสฺส	ชลานํ
อธิกรณการก (สัตตมี)	ชลสฺมิํ หรือ ชลมฺหิ หรือ ชเล	ชเลสุ
สัมโพธนการก (อาลปนะ)	ชล	ชลานิ